فضا
تا اغاز سال ۱۷۸۱میلادی فقط سیاراه های عطارد زهره مریخ مشتری و زحل شناخته شده بودند در سیزدهم مارس سال ۱۷۸۱ اختر شناسی آلمانی فریدریش ویلهم هرشل که در انگلستان مشغول بود سیاره ی دیگری کشف کرد که نام ان را اورا نوس گذا شت این سیاره فقط به شکل مسلح وبه کمک درو بین نجومی تلسکوپ دیده می شد ودر ان موقع کسی ان را ندیده بود وسیاره زحل پس از هزاران سال اهمیت خود را بعنوان اخرین سیاره ی منظومه ی شمسی از دست داد به سرعت اختر شناسان در یا فتند که سیاره های دیگری در منظو مه ی شمسی وجود دارند که نیروی جاذبهی ان بر روی اورا نوس تا ثیر می گذارد بر اثاث قوانین نیوتوناختر شناسان پی برده اند که در کجای فضا می توان کم و بیش اجرام اسمانی را پیدا کرد گر چه اورانوس به کمک دور بین نجومی به اسانی کشف شد کشف نپتون با دشوار ی همراه بود دور ترین سیارهی منظومه ی شمسی یعنی پلوتو نیر با کمک یک دوربین نجومی بزرگ توست اختر شناس امریکایی کلاید تامپوکشف شد ستاره شناسان کشف کرده اندوخارج از مدار نپتون ونزدیک پلوتوهستند این سیارک ها همراه تکه یخ های بی شمار کمر بند کویپررا تشکیل میدهند
اورانوس